தெய்வத் தமிழ் பக்தி இலக்கியப் பேரவை

 

 

 

7ஆம் பத்து 10ஆம் திருமொழி

1638

பெரும்பு றக்கட லையட லேற்றினைப்

பெண்ணை யாணை,எண் ணில்முனி வர்க்கருள்

தருந்த வத்தைமுத் தின்திரள் கோவையைப்

பத்த ராவியை நித்திலத் தொத்தினை,

அரும்பி னையல ரையடி யேன்மனத்

தாசை யை அமு தம்பொதி யின்சுவைக்

கரும்பி னைக்,கனி யைச்சென்று நாடிக்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே. (2) 7.10.1

1639

மெய்ந்ந லத்தவத் தைத்திவத் தைத்தரும்

மெய்யைப் பொய்யினைக் கையிலோர் சங்குடை,

மைந்நி றக்கட லைக்கடல் வண்ணனை

மாலை ஆலிலைப் பள்ளிகொள் மாயனை,

நென்ன லைப்பக லையிற்றை நாளினை

நாளை யாய்வரும் திங்களை யாண்டினை,

கன்ன லைக்கரும் பினிடைத் தேறலைக்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.2

1640

எங்க ளுக்கருள் செய்கின்ற ஈசனை

வாச வார்குழ லாள்மலை மங்கைதன்

பங்க னை,பங்கில் வைத்துகந் தான்றன்னைப்

பான்மை யைப்பனி மாமதி யம்தவழ்

மங்கு லைச்,சுட ரைவட மாமலை

உச்சி யை,நச்சி நாம்வணங் கப்படும்

கங்கு லை,பக லைச்சென்று நாடிக்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.3

1641

பேய்மு லைத்தலை நஞ்சுண்ட பிள்ளையத்

தெள்ளி யார்வணங் கப்படுந் தேவனை,

மாய னைமதிள் கோவலி டைகழி

மைந்த னையன்றி யந்தணர் சிந்தையுள்

ஈச னை,இலங் கும்சுடர்ச் சோதியை

எந்தை யையெனக் கெய்ப்பினில் வைப்பினை

காசி னைமணி யைச்சென்று நாடிக்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.4

1642

ஏற்றி னையிம யத்துளெம் மீசனை

இம்மை யைமறு மைக்கு மருந்தினை,

ஆற்ற லை அண்டத் தப்புறத் துய்த்திடும்

ஐய னைக்கையி லாழியொன் றேந்திய

கூற்றி னை,குரு மாமணிக் குன்றினை

நின்ற வூர்நின்ற நித்திலத் தொத்தினை,

காற்றி னைப்புன லைச்சென்று நாடிக்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.5

1643

துப்ப னைத்துரங் கம்படச் சீறிய

தோன்ற லைச்சுடர் வான்கலன் பெய்ததோர்

செப்பி னை,திரு மங்கைம ணாளனைத்

தேவ னைத்திக ழும்பவ ளத்தொளி

ஒப்ப னை,உல கேழினை யூழியை

ஆழி யேந்திய கையனை அந்தணர்

கற்பி னை,கழு நீர்மல ரும்வயல்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.6

1644

திருத்த னைத்திசை நான்முகன் தந்தையைத்

தேவ தேவனை மூவரில் முன்னிய

விருத்த னை,விளங் கும்சுடர்ச் சோதியை

விண்ணை மண்ணினைக் கண்ணுதல் கூடிய

அருத்த னை,அரி யைப்பரி கீறிய

அப்ப னை அப்பி லாரழ லாய்நின்ற

கருத்த னை,களி வண்டறை யும்பொழில்

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.7

1645

வெஞ்சி னக்களிற் றைவிளங் காய்விழக்

கன்று வீசிய ஈசனை, பேய்மகள்

துஞ்ச நஞ்சுசு வைத்துண்ட தோன்றலைத்

தோன்றல் வாளரக் கன்கெடத் தோன்றிய

நஞ்சி னை,அமு தத்தினை நாதனை

நச்சு வாருச்சி மேல்நிற்கும் நம்பியை,

கஞ்ச னைத்துஞ்ச வஞ்சித்த வஞ்சனைக்,

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.8

1646

பண்ணி னைப்பண்ணில் நின்றதோர் பான்மையைப்

பாலுள் நெய்யினை மாலுரு வாய்நின்ற

விண்ணி னை,விளங் கும்சுடர்ச் சோதியை

வேள்வி யைவிளக் கினொளி தன்னை,

மண்ணி னைமலை யையலை நீரினை

மாலை மாமதி யைமறை யோர்தங்கள்

கண்ணி னை,கண்க ளாரள வும்நின்று

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே 7.10.9

1647

கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேன் என்று

காத லால்கலி கன்றியு ரைசெய்த,

வண்ண வொண்டமி ழொன்பதோ டொன்றிவை

வல்ல ராயுரைப் பார்மதி யம்தவழ்

விண்ணில் விண்ணவ ராய்மகிழ் வெய்துவர்

மெய்ம்மை சொல்லில்வெண் சங்கமொன் றேந்திய

கண்ண, நின்றனக் கும்குறிப் பாகில்

கற்க லாம்கவி யின்பொருள் தானே. (2) 7.10.10